توابع و کارایی TB-500 (Ac-LKKTETQ)

سلب مسئولیت مهم انطباق

I. مکانیسم اصلی عمل

II. چهار اثر تحقیقاتی معتبر تایید شده

1. تسریع مهاجرت سلولی و تسهیل ترمیم بافت زخم

    

   ترویج مهاجرت جهتی کراتینوسیت ها، فیبروبلاست ها و سلول های اندوتلیال عروقی.

    

   کوتاه کردن چرخه بهبود زخم های پوست و بافت نرم در مدل های آسیب حیوانات.

    

   تنظیم متالوپروتئینازهای ماتریکس برای ترویج رسوب کلاژن منظم و کاهش خطر هیپرپلازی اسکار.
2. القای رگ زایی و بهبود میکروسیرکولاسیون در بافت های آسیب دیده

    

   بیان فاکتور رشد اندوتلیال عروقی (VEGF) را بین 2.5 تا 3.8 برابر تنظیم کنید.

    

   تحریک تکثیر و جوانه زدن سلول‌های اندوتلیال میکروواسکولار برای تشکیل رگ‌های کوچک جدید در محل‌های آسیب‌دیده و افزایش خون و اکسیژن موضعی.
3. اثرات ضد التهابی و ضد فیبروتیک

    

   مسیر التهابی متعارف NF-kB را مسدود کنید، آزادسازی عوامل پیش‌التهابی مانند TNF-α و IL-8 را کاهش دهید و تورم و التهاب مزمن را در نواحی آسیب‌دیده تسکین دهید.

    

   مهار تجمع بیش از حد کلاژن برای کاهش اسکلروز بافت پس از آسیب، فیبروز و ضخیم شدن اسکار.
4. محافظت از سلول ها و کاهش آپوپتوز ناشی از استرس اکسیداتیو

    

   فعال کردن مسیر بقای سلول Akt برای مقاومت در برابر آسیب اکسیداتیو ناشی از رادیکال های آزاد، اشعه ماوراء بنفش و ایسکمی، و کاهش نرخ آپوپتوز سلولی.

    

   اثرات محافظتی سلولی روی ماهیچه های اسکلتی، تاندون ها، رباط ها، عضله قلب و سلول های اپیتلیال اپیدرمی دارد.

III. زمینه های کاربردی تحقیقاتی خاص (فقط کاربرد آزمایشگاهی)

• تحقیقات پوست: مدل‌های آزمایشگاهی برای ترمیم زخم پوست، بازیابی سد اپیدرمی و آسیب نور UV
• تحقیق در مورد بافت نرم ورزشی: آزمایشات حیوانی در ترمیم تاندون‌ها، رباط‌ها و ماهیچه‌های اسکلتی تحت فشار یا پارگی
• تحقیقات قلبی عروقی: بررسی مکانیسم های ترمیم بافت پس از ایسکمی میوکارد و انفارکتوس میوکارد
• تحقیقات چشمی: مدل‌های آزمایشگاهی برای ترمیم آسیب اپیتلیال قرنیه
• تحقیقات ترکیبی: اغلب در ترکیب با BPC-157 آزمایش شده است. این دو ماده دارای مسیرهای عمل مکمل هستند و فواید هم افزایی را برای بازسازی بافت ارائه می دهند.